Dat waren de woorden van een jongen van veertien. Hij had gezien wat armoede met iemand doet. Hij keek me aan met een dwingende blik en wees me op mijn verantwoordelijkheid: “Jij moet iets voor hen doen. Die mensen daar zijn zo arm en bijna niemand weet het.”
Hij kon nauwelijks geloven dat zoiets in zijn buurt bestond. Dat dit vandaag gebeurt. Dat er armoede is, terwijl bijna niemand het ziet.
Die woorden klinken misschien naïef en eenvoudig uit de mond van een jonge tiener. Maar als volwassenen weten we intussen dat het niet altijd zo simpel is om iets te ondernemen dat mensen écht vooruithelpt.
Armoedebestrijding is complex. Al heel lang worden oplossingen naar voren geschoven zoals: “zorg dat ze werken.” Dat klinkt goed, en ja, werk hebben is beter dan geen werk hebben. Was het maar zo eenvoudig. De praktijk leert dat er vaak tal van oorzaken zijn waardoor werken niet lukt of niet meteen mogelijk is.
Armoede heeft veel te maken met macht en onrecht
Armoede staat nooit op zichzelf. Ze is een gevolg van het lokale en mondiale economische en sociale beleid in onze samenleving.
Het blijft een fundamenteel ethisch dilemma hoe we onze persoonlijke en collectieve welvaart kunnen verantwoorden tegenover de armoede van anderen.
Een ontzagwekkende opdracht
“Heb uw naaste lief als uzelf.” Korter en krachtiger kan Jezus’ opdracht niet zijn. Het zijn basiswoorden van het Evangelie.
Onze naaste — dat is iedereen die ons pad kruist. Dat geldt voor die veertienjarige jongen en voor mij. Voor onze buren, maar ook voor de mensen die via allerlei kanalen in ons zichtveld komen: soms als individu, soms als reportage, soms als onderdeel van cijfers.
Gekoppeld aan de mensenrechten betekent dit: alle mensen hebben recht op voedsel, een dak boven hun hoofd, gezondheidszorg, onderwijs, enzovoort.
We moeten ook beseffen dat armoede in Aalst totaal anders is dan armoede in een gebied als Gaza. En dat er verschillende vormen van armoede bestaan: materieel, fysiek, mentaal, sociaal, spiritueel, enzovoort. Armoede kan zelfs opportunistisch van aard zijn, in de zin van een oppervlakkige, materialistische en hedonistische levenshouding (= leven voor genot).
Hoe we armoede als samenleving definiëren, bepaalt welke oplossingen we naar voren schuiven.
Armoede doet een appel op ons als christenen
Via ons diaconaal project Jube Kids worden kleine stapjes gezet in het leven van kinderen en tieners, op weg naar meer gerechtigheid voor elk van hen. Zij kunnen die stappen niet alleen zetten, maar hebben de warme betrokkenheid van anderen nodig.
Van ouders met wie we bevriend raken; van mensen die helpen met huiswerk; van leerkrachten die rekening houden met moeilijke thuissituaties; van mensen die fietsen herstellen; van mensen die een fijn zomerkamp mogelijk maken; van mensen die opmerken dat hun sneakers hopeloos versleten zijn; van mensen die pannenkoeken bakken tijdens vakantieactiviteiten; van mensen die verzorgingsproducten schenken…
Het zijn stuk voor stuk kleine stapjes die we samen zetten op de weg naar meer gerechtigheid. Stapjes die onmogelijk zijn zonder de inzet van velen én zonder steun van het beleid.
Het vraagt een andere manier van kijken naar armoede: leren kijken in termen van recht en onrecht, en in termen van gedeelde verantwoordelijkheid.
In het Evangelie lezen we dat Jezus altijd opkomt voor arme, zieke, verworpen, uitgesloten, onreine en machteloos gemaakte mensen.
Zo wordt de vraag “Armoede, wat kan ik eraan doen?” eigenlijk een oproep om armoede te bestrijden.
Elkaar sterken
Die veertienjarige jongen wordt gesterkt doordat we zijn oproep ernstig nemen.
Het gezin in kwestie wordt gesterkt doordat we als organisatie de broodnodige hulp kunnen bieden en hen kunnen doorverwijzen naar de juiste hulpinstanties.
De kinderen van dat gezin worden gesterkt door de vriendschap die ze ervaren tijdens onze activiteiten. Onze monitoren worden gesterkt door de vriendschap die zij op hun beurt van die kinderen ontvangen.
Wij als christenen worden gesterkt door de opdracht van het Evangelie ernstig te nemen: onze zending in woord en daad. Op weg naar Gods Koninkrijk — zoekend, stamelend en struikelend, maar vol passie.
Armoede bestrijden is onrecht bestrijden. Het is zien waar het probleem begint en wat wij daar zelf, groot of klein, aan kunnen doen. Gedreven door die grootse opdracht: “Heb uw naaste lief als uzelf.”
En wij als organisatie worden gesterkt door het gebed van de kerk, door de steun van onze parochies, en door dit verhaal te vertellen en te verbinden met de verhalen van zovelen. Door te pleiten voor de middelen en ruimte die nodig zijn om dit werk te kunnen blijven doen.
Jouw gift maakt een verschil voor kwetsbare kinderen
Ons project Jube Kids wordt erkend door Caritas Hulpbetoon Vlaanderen. Hierdoor krijgt het project steun in de vorm van een fiscaal voordeel voor de donateurs. Dit voor giften vanaf 40€ per jaar.
Voor wie een gift wil doen aan onze organisatie, en hier graag 30% belastingaftrek voor krijgt, is er goed nieuws. Caritas Hulpbetoon Vlaanderen heeft onze organisatie een tijdelijke projectrekening toegekend!
Caritas Hulpbetoon Vlaanderen steunt projecten van sociale organisaties of voorzieningen die zich inzetten voor kwetsbare mensen en selecteerde ons project Jube Kids voor financiële ondersteuning! (Meer info: http://www.caritasvlaanderen.be/nl/hulpverlening/steun-aan-projecten)
Help jij ons helpen?
Doe een gift vanaf 40€ per jaar (met fiscaal attest):
Begunstigde: Caritas Hulpbetoon
IBAN: BE80 7765 9023 3377
Mededeling: voorkeur project N° 3051 Jube Kids
Ook kleine giften zijn welkom (zonder fiscaal voordeel):
VZW pastorale werking van het dekenaat Aalst
IBAN: BE68 7350 5351 9534
Mededeling: gift JUBE KIDS
Dankzij jouw gift kunnen wij ons project realiseren! Hartelijk dank hiervoor!
Armoede bestrijden in Aalst 