Educatie is de sleutel tot een betere toekomst

Kinderen die opgroeien in een kansarm gezin hebben het niet gemakkelijk om zich positief te ontwikkelen. Aangezien ze minderjarig zijn, hebben ze nog geen economisch of wettelijk mandaat om beslissingen voor zichzelf te nemen.

Kinderen die weinig positieve stimulansen krijgen, hebben een hoog risico om ook als volwassene in armoede terecht te komen. Het gemis aan kansen in de kinderjaren heeft een grote impact op het latere welslagen in het leven.

Kwetsbare kinderen beleven de armoede elk op hun eigen manier. De manier waarop anderen naar hen kijken en hoe ze over zichzelf denken, heeft grote gevolgen voor hun ontwikkelingskansen.

Kansarme kinderen voelen zich vaak benadeeld t.o.v. hun leeftijdsgenoten en dat uit zich soms in lastig gedrag. In de volksmond worden ze helaas dikwijls bestempeld als minder bekwaam, moeilijk in omgang, lui en storend. Hierdoor gaan sommige kinderen uiteindelijk geloven dat ze zo zijn, dat hun toekomst al vastligt en dat ze geen keuze of mogelijkheden hebben om die positief uit te bouwen.

Als we kwetsbare kinderen aan het woord laten, laten ze ons weten dat ze een goede opleiding of training heel belangrijk vinden. Ze dromen van een ander leven, waar ze kansen krijgen om hun talenten of vaardigheden in te zetten. Ze willen maar al te graag deelnemen aan het maatschappelijke leven. Maar tegelijkertijd zijn ze er ook doodsbang van. Want ze zijn getekend door de gevolgen van de armoede en door de negatieve beeldvorming.

Daarom kiezen we in het dekenaat van Aalst ervoor om met kinderen en jongeren in gesprek te gaan over opleiding, training en gelijke kansen. Educatie en participatie zijn geweldige hefbomen om die negatieve beeldvorming te doorbreken.

Jube kids met slogan

Het project JUBE KIDS wil graag een bijdrage leveren aan gelijkere kansen voor elk kind.
We zien hierin een dubbele opdracht:

  • We willen kinderen stimuleren om hun vaardigheden en talenten te ontplooien
  • We willen kinderen sterker maken, zodat ze beter voorbereid zijn op een zelfstandig leven als volwassene

Tegelijkertijd willen we ook van hen horen tegen welke barrières ze aanlopen, als ze zich in een club, een school, een vereniging of organisatie aansluiten. Om vervolgens met die informatie en getuigenissen aan de slag te gaan en de hindernissen op te ruimen, samen met de desbetreffende organisaties, medestanders, ouders en beleidsmakers.

Scholen, sportclubs, hobbyclubs, academies, enz.zouden geen plek mogen zijn waar ongelijkheid in stand wordt gehouden of geproduceerd.

Beleidsacties die ingrijpen op de institutionele en structurele factoren (die ongelijkheid in stand houden) leveren tastbare resultaten op, ook al is het uitbouwen van een rechtvaardig systeem (dat niemand uitsluit) een werk van lange adem. Gelukkig wordt er al in tal van organisaties of clubs al schitterend werk geleverd en doen leerkrachten, trainers, leiders, ouders, opvoeders en medewerkers hun uiterste best om tot mooie resultaten te komen.

Het is een wereld van verschil als kwetsbare kinderen op een plek kunnen komen, waar ze uitblinken in iets wat ze goed kunnen en graag doen. Ze ontwikkelen er hun talenten en maken er nieuwe vrienden. Het wordt een plek waar ze even hun nare ervaringen kunnen vergeten en nieuwe positieve ervaringen opdoen. En dat is zo belangrijk voor hun toekomst.

Met uw gift (of meter- peterschap) kunnen we meer kinderen ondersteunen.
Mogen zij op u rekenen?

Lees meer: Sponsorplan van het project

Een interview met Eddy De Pauw

In Aalst, de stad van priester Daens, mogen christenen ook vandaag nog het voortouw nemen in de strijd tegen onrechtvaardigheid, tegen muren van angst en onverschilligheid. We moeten de kreet van de kwetsbare mens, hoe die vandaag ook klinkt, nog steeds durven horen. We moeten het onrecht ook vandaag nog durven zien, er ons door laten raken, en het vervolgens proberen om te keren, volgens de mogelijkheden die wij hebben.

Als katholieke kerk van Aalst willen wij onze stem laten horen en blijvend aandacht vragen voor een meer menswaardig bestaan voor wie minder kansen heeft. Dat is onze roeping als christen, onze roeping als mens.

Als katholieke kerk van Aalst willen wij onze stem laten horen en blijvend aandacht vragen voor een meer menswaardig bestaan voor wie minder kansen heeft. Dat is onze roeping als christen, onze roeping als mens.

In een interview met Eddy De Pauw, diaconaal werker in het dekenaat Aalst, wordt duidelijk waarover het gaat en hoe we ons kunnen inzetten.

Eddy De Pauw_lr

Wat is diaconie precies?
Diaconie is onze christelijke dienstverlening aan mensen in nood. Als geloofsgemeenschap willen we omzien naar elkaar en betrokken zijn op onze samenleving. We geven hier uitdrukking aan in onze vieringen, maar hebben ook de opdracht om hieraan gestalte te geven in ons dagelijks leven.

Eddy, jij bent sinds september 2018 werkzaam als sociaal pastoraal werker in het dekenaat Aalst. Hoe is deze beslissing tot stand gekomen?
Met toestemming van het bisdom kiest het dekenaat Aalst om meer aandacht te geven aan de diaconie. We willen als geloofsgemeenschap tijd nemen om in het bijzonder naar mensen in armoede te luisteren en samen met hen, met medestanders en beleidsmakers, de oorzaken aanpakken die armoede, uitsluiting en uitbuiting in de hand werken of in stand houden.

Wat doet de diaconie?
De diaconie heeft verschillende opdrachten, waarvan de kern steeds dezelfde is, nl. liefdevol omzien naar elkaar. Het is mensen bijstaan. Bij zieke of eenzame mensen op bezoek gaan. Het is lief en leed met elkaar delen. Ook bij mensen, die niet tot de kerk behoren.

De noden in Aalst zijn groot. Hoe begin je aan zoiets?
Door je te focussen op de plekken waar je regelmatig komt. Door tijd te nemen om naar mensen te luisteren, bouw je met hen aan een vriendschapsrelatie en leer je hun noden kennen. Gaandeweg leer je ook nieuwe mensen kennen. We moeten ervan overtuigd geraken dat de Kerk van Jezus ruimer is dan onze eigen parochiekerk en buiten haar muren durven kijken. De kracht van diaconaal werk zit in de ontmoeting. Daar worden de eerste bouwstenen gelegd van elk initiatief.

Hoe komen er initiatieven tot stand?
Ik heb ondertussen al een hele weg afgelegd. Ik heb professioneel altijd al kunnen doen wat ik graag doe. Eerst als opvoeder/begeleider en later als sociaal werker bij voornamelijk jongeren uit kwetsbare gezinnen. Hierdoor heb ik veel kansen gekregen om met mensen op weg te gaan en vooral ook zelf veel te leren. Als pastorale werker heb ik nu de kans gekregen om mee te werken aan een prachtig project dat in ons dekenaat geboren is, nl. het project JUBE KIDS.

Waar gaat het project JUBE KIDS over?
JUBE KIDS is een project dat kinderen uit kansarme gezinnen helpt zoeken naar financiële of materiele middelen, zodat ze hun talenten goed kunnen ontwikkelen. Met het project willen we kinderen helpen om hun talenten en vaardigheden te ontplooien, zodat ze bij het opgroeien meer kansen krijgen om uit de kansarmoede weg te geraken. Om dit mogelijk te maken hebben we in het dekenaat een fonds opgericht.

Hoe ben je op dat idee gekomen?
We hebben samen met een begeleidingsploeg en de deken lang nagedacht. Het idee is ontstaan en gegroeid vanuit mijn contacten met kwetsbare gezinnen. Wie opgroeit in een gezin waar de basisbehoeftes moeilijk in te vullen zijn, krijgt minder kansen om zich te ontwikkelen. Hierdoor dreigt er veel opkomend talent verloren te gaan. Met ons project willen we aan een aantal kwetsbare kinderen een kans geven om zich aan te sluiten bij een club, school of organisatie, zodat ze hun talenten goed kunnen ontwikkelen.

Door vriendschap te sluiten met kwetsbare gezinnen, leer je de kinderen beter kennen en gaandeweg ook datgene waarvan ze dromen, maar niet mogelijk is omwille van een beperkt gezinsbudget. Vanuit een bescheiden werking proberen we hun dromen mee te helpen waar te maken.

Hoe zie je de toekomst?
We zijn vandaag als geloofsgemeenschap maar een klein bouwsteentje, in het grote werk of de uitdaging die op ons ligt te wachten. Want één op de zes kinderen in Aalst groeit op in armoede. Daarom willen we ons als kerk bescheiden opstellen, want we kunnen niet meer dezelfde dingen doen als vele jaren geleden.

Ik zie het als een uitdaging om met ons project, een aantal kwetsbare kinderen te dienen, in de hoop en in gebed dat ons werk betekenisvol mag zijn en een weerklank mag vinden in de maatschappij. Tegelijkertijd hoop ik met dit project tal van medegelovigen te raken, zodat we samen als geloofsgemeenschap de vreugde mogen leren ervaren en beleven, van wat het betekent om liefdevol verbonden te zijn met Jezus, met elkaar en met een kwetsbare wereld. Dat is de ware betekenis van diaconie.

Lees meer: Sponsorplan van het project

Gepubliceerd op maandag 17 juni 2019

Ook mensen in armoede verdienen respect

Onze (minderheids)regering blaakt van zelfvertrouwen. In de aanloop naar de verkiezingen in mei, slaat ze zichzelf op de borst en verwijst ze naar de verwezenlijkingen van de afgelopen jaren.

“Onze economie doet het goed. Er is krapte op de arbeidsmarkt. Er zijn veel nieuwe jobs gecreëerd…”

Maar mensen in armoede blijven in de kou staan.

Wie van een vervangingsinkomen, een ziekte-uitkering, of een klein pensioen moet leven, heeft het op het eind van de maand zwaar. Ook wie werkt aan een laag loon heeft het steeds moeilijker.

Ondanks de economische groei, de vele vacatures, de hoge bonussen, de grote winsten, de uitkering van dividenden, is er voor mensen in armoede heel weinig veranderd.

Mensen in armoede voelen zich hierdoor onrechtvaardig behandeld.

Dit komt onder meer door een onevenwichtig regeringsbeleid, dat heel vrijgevig is voor een rijke minderheid en karig voor mensen in armoede.

Op dit moment deelt een grote groep burgers niet mee in de welvaart, die in de afgelopen jaren sterk gegroeid is. Als de economie groeit en de welvaart stijgt, moet iedere burger hiervan kunnen mee genieten.

De realiteit laat ons echter zien, dat steeds meer mensen het moeilijk hebben om de eindjes aan elkaar te knopen.

Wij vinden dat iedereen recht heeft op een volwaardig statuut met voldoende inkomen, waarmee alle facturen kunnen betaald worden.

De Europese armoede-indicator legt de vinger op de wonde: één op vijf inwoners van ons land loopt ‘ernstig risico op armoede of sociale uitsluiting’. 14% van de kinderen groeit op in een gezin met een inkomen onder de armoedegrens.

Dat hakt in op hun gezondheid, op hun onderwijskansen, op hun maatschappelijke ontplooiing, op hun toekomst.

Alle sociale, politieke en economische verwezenlijkingen zouden moeten bijdragen tot betere levensomstandigheden voor alle mensen.

We verwachten een rechtvaardige en sociale herverdeling van alle gemaakte winsten.

We verwachten dat elke beleidsmaker het nodige respect toont voor alle mensen.

Niet alleen met woorden of lege beloftes, maar met een daadkrachtig beleid, dat armoede effectief bestrijdt en laat afnemen.